Advers ilaç olaylarının dikkatli çalışması; tanısal özellikleri, sendromlar veya patojenik mekanizmaları belirleyebilir. Dahası, advers reaksiyonlarla ilişkili klinik, patolojik ve epidemiyolojik bilgi advers reaksiyonun doğasını tam olarak anlama ve risk altındaki hastaları belirleme için gereklidir.
Spontan bildirim pasif gözetimin belkemiği olsa da, edinilen bilgi doğal olarak sınırlıdır ve düzenleyici ve klinik kararlar için yetersizdir. Advers etkileri aktif veya yoğun gözetim programları olan merkezler ilaç güvenlik konularını belirleme ve ölçmede başarıyı şunları kullanarak kazanmıştır:
Olgu kontrol ağı
Hastane tabanlı yoğun izlem sistemleri
Kayıt bağlantı sistemleri
Epidemiyolojik çalışmalar
Farmakovijilans merkezlerinden alınan bilgiler doğrudan ilaç politikası ve ilaç kullanım uygulamasını beslemelidir. Ulusal merkezlerden alınan güvenlik bilgisinin hayati ilaç programları, standart tedavi rehberleri ve ulusal ve kurumsal formüller üzerinde ağırlığı vardır.
Böyle bir bilginin ilaç kullanımı ve hasta bakım kalitesi üzerindeki etkisinin ölçümünün önemli araştırma potansiyeli vardır. İlaç düzenleme kararlarının ulusal ve uluslar arası deneyimi yansıtan ve ayrıntılı olarak ve uzman değerlendirmesinde geçen güvenlik bilgilerine dayanması gereklidir. İlaç kullanım paternleri de hesaba katılmalıdır.
Advers etkilerin bildirilmesi diğer yeni endikasyonlar için rehber sağlayabilir.
Advers etkinin negatif çağrışımlarının giderilmesinde ve ilacın nasıl etki ettiğini daha iyi kavramak için tıbbi, farmasötikal ve kimyasal bilgilerin uygulanmasını sağlayacak sistemlerin geliştirilmesinin neden önemli olduğunu göstermektedir.
