Farmakovijilansın klinik uygulamaya entegre edilmesi için ileri strateji; sağlık çalışanları ve ulusal merkezler arasında iletişim ve daha geniş işbirliği için açık hatların oluşturulmasıdır. Bunun olabilmesi için, ulusal veya bölgesel merkezler, merkezdeki sağlık uygulayıcıları ve profesyonelleri arasındaki iki yönlü iletişim kolay olacak şekilde yerleştirilmelidir. Birçok zehirlenme raporu ve ilaç bilgi sorguları gerçekte advers etki olduğundan ilaç bilgi ve zehir merkezleri bu amaç için ideal yerlerdir. Bu merkezlerin ekibi farmakovijilans çalışmasını desteklemek için ideal pozisyondadır.

Farmakovijilans merkezleri klinik tecrübe ve veri tabanları dâhil kaynakların paylaşımına hazır olmalıdır. İlaç bilgi ve zehirlenme merkezleri tarafından geliştirilen haber bülteni ve diğer yayınlar dâhil iletişim materyalleri, ilaç uyarıları ve diğer ilaç güvenlik bilgilerinin mesleklere dağıtımında kullanılabilir. Akademik departmanlar ve üniversite hastaneleri aşağıdaki nedenlerle ulusal ve bölgesel farmakovijilans merkezlerine etkin yerler sağladı:

i) Farmakovijilans deneysel ve klinik farmakoloji ve çevre epidemiyolojisine kolaylıkla bağlanabilir.

ii) Yerleşim advers reaksiyon bildirilerinin danışman değerlendirmesini kolaylaştırır ve daha etkin hale getirir ve üniversite departmanındaki hastane uzmanlarına ulaşımı sağlar. Böyle bir tabanda bilimsel ve tıbbi uzmanları ile ulusal merkeze tavsiye paneli oluşturulabilir.

iii) Spontan bildirilerden alınan bilgiler sağlık bilimlerindeki mezuniyet öncesi ve sonrası eğitime kaydırılabilir.

iv) Sağlık profesyonelleri akademik birimde aşina oldukları bildiri problemleri ve terapötik çelişkilerde emin hisseder ve raporlarını ayrıntılı ve uzman şekilde gözden geçirdiklerini bilirler.

v) Akademik detaylandırma , bireysel olgularda feed-back, hatırlatıcılar ve onaylanmış uzmanların desteğini teşvik gibi etkin tıbbi eğitim bu koşullar altında kolayca sağlanabilir.

Bildirim yapan klinisyenler, merkezdeki uzman tavsiyesine ve feed-back’a ulaşmayı bekler. Sağlık profesyonelleri sıra dışı ve ilginç olgu bildirilerini ulusal merkeze göndermede gecikmeden yayınlamaya teşvik edilmelidir. Haber bültenleri, yayınlar ve mektup veya telefonla cevaplar klinisyenlerle diyalogu teşvik eder. Profesyonel akreditasyon yapıları ve birlikleri, akademik kurumlar, devamlı eğitim organizasyonları, 3.parti sermayecileri (bakım tedavi kurumları, tıbbi sigorta şirketleri) ve diğer hükümet dışı organizasyonlar ulusal merkezin iş kalitesi ve kapsamına katkıda bulunur.